01 Aralık 2016 Perşembe, 21:53
Ahmet TORUN
Ahmet TORUN ahmettorun@ogretmenlericin.com Tüm Yazılar

O çocuklar şimdi Aladağ’da toprağın koynunda

O çocuklar şimdi Aladağ’da toprağın koynunda

Aladağ

Burada dışarıya kar yağıyor şimdi. Memleketimden uzakta kar var dışarıda ve kar yağışı kesince toprak buz tutacak nisana kadar. Burası, Aladağ’dan çok uzakta karlardan örülü bir şehir burası. Aladağ Adana sayılmaz. Merkez değildir. Biraz uzak kalır. Şehir Adana değildir. Tipik Akdeniz şehri yapısından ikliminden uzak Anadolu’nun küçük bir şehri. Deniz seviyesindeki Akdeniz şehirlerine göre burası biraz soğuktur. Kışları serttir, insanı merttir.

Hiç yanan insan gördünüz mü ben görmedim. Görmek de istemem işin açığı. Nefes alıyorsunuz ve etinizi saran alevlerden kaçmak için can havliyle koşuyorsunuz kapı açılmıyor. Kapı kapalı. Sonra kapının önünde yığılıyorsunuz daha dün size hayalini anlatan arkadaşınız çığlık çığlığa bağırıyor. Kimi havasızlıktan zehirlenmiş yerde yatıyor. Öteki dün akşam yemek sırasında kavga ettiğiniz çocuksu hislerle kızıp düşmanlık ettiğiniz arkadaşınız. Alev topu gibi dışarıdan aydınlanırken gece siz can havliyle kaçmaya çalışıyorsunuz.

Sağın, solun yanıyor her yer ateş ve sen çocuksun çocuğum anan evinde sana sobayı yaktırmazken sen yanan bir ateşin içinde çocuksu gözlerle kaçmaya çalışıyorsun. Dün kavga ettiğin, çocukça kin güttüğün arkadaşın sarılıyor sana. Ölüme kavgalınla koyun koyuna gidiyorsun . Daha çocuksun çocuğum sen ölmek nedir yalnız kitaplarda okuyup, filmlerde görürken kurtulabileceğinin düşüncesi geçiyor film şeridi gibi gözünün önünden ve içerisi duman, nefes alamıyorsun boğazını elinle açmaya çalışıyorsun ve gözlerin kararıyor. Kapıya yapışık birbirine sarılmış havasızlıktan boğularak ölmeyi nerden bilirsin sen çocuk. Oysa hafta sonu izin alıp anasının yemeklerini yemenin, aileyle vakit geçirmenin hayalini kurarken yanıyorsun. Etinle, ruhunla, geleceğe dair hayallerinle boğularak yanıyorsun. Yazık çocuk suç senin değil. Suç bizim.

Suç Aladağ’dan uzakta olanların da. Din deyip memleketin fakir çocuklarını alıp kendilerine mürid yaptılar. Kalacak yurdun olmazsa kalmaya mahkum ediliyorsun şucu bucu cemaate. Suç Din deyince duygularımızla oynayan “din simsarlarının.” Suç bizim çocuk.

Anaların hayallerini yarım bırakan bu din simsarlarına göz yuman bizde suç. Din deyince duruyordu çünkü bizim için her şey. Analar daha büyütüp gelin edecekti yavrularını. Torun büyütecekti analar. Hayallerini yarım bıraktık hep birlikte. Çocukların da hayalleri vardı. Kimi öğretmen olacaktı kimi bir iş bulacaktı, sevecekti, sevilecekti, yeni insanlar tanıyacaktı. Masumca çocukluk hayallerini yarım bıraktık. Suç din deyince sorgulamadan akan suları durdurup çocuklarımızı din simsarlarının kucağına atan bizde.

Kalk o toprağın altından çocuk

Yatacak yer mi yok sana.

Hala kar yağıyor burada ve üşüyor mudur o çocuklar şimdi Aladağ’da toprağın koynunda.

Ahmet TORUN

Yorum yazın...

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Tüm Hakları Saklıdır, Aktif URL Şeklinde Kaynak Gösterilmeden İçeriklerin Alınması Yasaktır.

DMCA.com Protection Status